Рада рэвалюцыі (аб'яднанае кіраўніцтва)

Прашу падыходзіць да выкладзенага крыху паблажліва, бо яно напісанае пад час восеньскіх падзей у краіне, і нешта ўжо, мабыць, страціла актуальнасць, але пакуль у нас няма “Ўраду пераменаў”, тое-сёе можа прыдацца і сёння. Мэта прапанаванага на разгляд – стварыць празрыстую і эфектыўную сістэму прыняцца рашэнняў кіраўніцтвам рэвалюцыі.

                                                                Рада рэвалюцыі
  1. Перыядычнасць паседжанняў Рады вызначаецца бягучымі абставінамі. Прыкладна не радзей за адно паседжанне (вочнае ці дыстанцыйнае, ці змешанае) ў месяц (дыстанцыйнае – у тыдзень).
  2. Склад Рады на сённяшні момант можна пазначыць “пастаяннымі чальцами”-прадстаўнікамі (хаця б па адным) штабу Ціханоўскай (на чале с самой сп. Ціханоўскай), КР і НАК і “часовымі”, колькасць і выбар прозвішчаў каторых вызначаецца пастаяннымі чальцамі ў адпаведнасці з бягучым парадкам дня Рады. Далей спіс часовых зацвярджаецца на падставе апытання людзей у Беларусі і за яе межамі праз “Голас” па спісе, які прапануюць пастаянныя чальцы. Можна прадугледзець для некаторых выпадкаў запрашэнне “гасцей Рады”-актыўных удзельнікаў рэвалюцыі не з шэрагу вышэйназваных структур, а на падставе рэйтынгаў (н.п., блогераў, актывістаў іншых арганізацый) і парадку дня Рады.
  3. Парадак дня Рады папярэдне ўзгадняецца пастаяннымі ўдзельнікамі Рады з улікам магчымых выкладак инфармацыйна аналітычнага цэнтра (аб ім ніжэй) і выносіцца для азнаямлення і галасавання людзям. Людзі галасуюць праз “Голас” за кожны пункт парадку дня (пункт прымаецца пры падтрымцы болей, чым 50% прагаласаваўшых) і маюць права ўносіць свае прапановы ў дадатковы спіс. Дадатковы спіс ізноў выстаўляецца людзям, якія праз “Голас” галасуюць па ім, і некалькі самых рэйтынгавых прапаноў уваходзіць у канчатковы парадак дня Рады.
  4. На Радзе адмяняецца субардынацыя выступоўцаў. Кожнаму даецца аднолькавае права і час выступу для кароткага аналізу папярэдняй сваёй работы і планаў на будучыню, погляд на агульныя плыні і задачы руху, паводзіны асобных удзельнікаў руху, супернікаў руху і пасіўнай бальшыні. Добра б усё гэта выкладаць для азнаямлення загадзя, ў тэзісах перад Радай, каб можна было мінуць час выступу і перайсці непасрэдна да выпрацоўкі агульных планаў дзеянняў па тых ці іншых пытаннях.
  5. Рашэнні Рады прапануюцца для азнаямлення людзям праз “Голас”. Людзі (і краіны, і замежжа?) галасуюць за кожнае рашэнне асобна, і тыя рашэнні, якія назбіраюць больш за 50% з ліку удзельнікаў галасавання, набываюць афіцыйнае зацверджанне, фіксуюцца ў канчатковай справаздачы Рады і атрымоўваюць статус абавязковых для выканання. Там, дзе чысло менш за 50%, рашэнне Рады адпраўляецца на дапрацоўку ці здымаецца з парадку дня.
  6. Калі ўдзельнік Рады ігнаруе выкананне рашэння Рады ці выконвае яго з парушэннем дамоўленасці, яму даецца права прывесці свае аргументы на такія паводзіны пастаянным чальцам Рады, пасля чаго гэтыя аргументы і каментар удзельнікаў Рады (агульны альбо ад асоб) прапануюцца людзям на галасаванне для вырашэння лёсу парушальніка: ці папярэдзіць яго пра парушэнне умоў знаходжання ў Радзе, ці выдаліць яго з удзельнікаў Рады, ці прыслухацца да ягоных аргументаў і ўнесці праўкі ў працу самой Рады. Удзел шэраговых грамадзян у такім працэсе будзе памяншаць верагоднасць “паддывановых гульняў” кіраўніцтва, бараніць ад уплыву суб’ектывізму на прыняцце рашэнняў па дзейнасці рэвалюцыйнага руху, падвышаць адказнасць чальцоў Рады за сваю працу.
  7. Для забеспячэння аператыўнасці працы Рады патрэбны інфармацыйна-аналітычны цэнтр (Рады? рэвалюцыі?), які б маніторыў і аналізаваў інфармацыйныя плыні як у непасрэдных удзельнікаў рэвалюцыі, гэтак і ў акаляючым яе асяроддзі, быў пастаянным “мостам” паміж кіраўніцтвам рэвалюцыі і яе шараговымі ўдзельнікамі. Пры гэтым кіраўнік цэнтру павінен рабіць не нейкую аналітыку ад імя цэнтру (ад свайго імя – калі ласка!), а бесстаронняе асвятленне стаўлення розных бакоў палітычнага працэсу да падзей, якія закранаюць існаванне краіны… Зрабіць Цэнтр трэба на базе платформы “Голас”, які з цягам часу пераўтварыцца ў арганізацыю з шырэйшымі функцыямі згодна прапанове на форуме пра новую (рэферэндумна-парламенцкую) форму кіравання дзяржавай.

Вы написали слишком короткий текст, чтобы вместить весь объем темы, но слишком длинный, чтобы его читали. Направление мысли правильное, но, вместе с тем, должен отметить, что эта тема достаточно проработана, поскольку начало ей положено было еще в начале 20-го века. Нет смысла повторять пройденное без учета его опыта. Но, как я понимаю, нам претит опыт коммунистов?

Среди коммунистов были люди, достойные глубокого уважения, и преступники на уровне фашистов. Соответственно опыт здесь имеет двоякий подтекст… Но не слышал я про такой коммунистический опыт, чтобы руководители что-то решали между собой, а последнее слово оставляли за рядовыми людьми. Именно такой вариант я постарался вкратце обрисовать как защиту от возможных “подковёрных игр”, лоббирования чьих-то интересов, некомпетентности, лицемерия в руководстве революции. Может, несколько наивно и прямолинейно. Однако прошло, мне кажется, время, когда лидер (как правило, редко сменяемый) что-то провозглашает, а остальные полагаются на его мудрость и слепо следуют его указаниям…

Это замечательная идея! Но подано всё несколько сумбурно. Очень похвально само желание рассуждать на эти темы, но в результате такой сумбурности оно скорее всего останется незамеченным. Я бы вам посоветовал сначала обрисовать идеи, которые вы собираетесь достичь, а потом уже описывать варианты конкретных реализаций. Ну например: идея обсуждения проблемы, идея выбора вариантов решения проблемы, идея утверждения выбранного варианта народным голосованием или сразу выбора варианта решения народным голосованием. В процессе обсуждения этих идей выявляются проблемы, которые нужно устранить, но это уже другой уровень решения общей задачи. Например проблема “Калі ўдзельнік Рады ігнаруе выкананне рашэння Рады” и т.п.
Когда отдельные идеи объединяются в общую задачу, которую они будут решать, можно уже обсудить и конкретные механизмы их реализации. Например “Перыядычнасць паседжанняў Рады вызначаецца бягучымі абставінамі” или “Людзі (і краіны, і замежжа?) галасуюць за кожнае рашэнне асобна”.
А саму задачу, которую вы собираетесь решать предлагаемой схемой, желательно сформулировать в заголовке или преамбуле. Например “Схема принятия политических решений Советом районных депутатов”.
Когда вы структурируете таким или подобным образом свой текст, заинтересованных дочитать его до конца будет больше.

Спасибо за дельные замечания! Чувствуется, что Вы лучше владеете темой. Может, дальше попробовать Вам возглавить процесс? Я не монополизирую его.)) Важно, чтобы в итоге наша работа получила положительный результат у людей.

Друзья!
Если у вас цель - ОБЪЕДИНИТЬ общество - перестаньте (в теперешней сложившейся ситуации, до победы) обращаться к обществу на беларуском языке!

ЯЗЫК ОБЩЕНИЯ ЭТО, прежде всего, СРЕДСТВО КОМУНИКАЦИИ !!!

Я ( 94-й год, в “несознательном” возрасте :slight_smile: голосовал не за человека а против НАВЯЗЫВАНИЯ мне - на каком языке нам общаться…

Думаю - эсперанто(Esperanto) - более подходящий вариант - в дальнейшем для общения с людьми :slight_smile:

Вы считаете, что монополия одного, “объединяющего” языка сделает нас сильнее?.. А потом наступит время, когда за единение можно будет не волноваться, и станет допустимым появиться где-то там на задворках общества белорусскому языку, но ещё лучше – эсперанто?.. Что ж! Можно думать и так!.. :slight_smile:

Перед нами задача - как противостоять “природе”. Заметьте - не бороться а противостоять. Противостоять чему-либо возможно лишь объединившись.

Национальный язык - это объединение небольшого общества.

Думаю мы столкнулись с ситуацией - в которой необходимо объединение ВСЕХ народов.

Ничего не имею против национальной культуры :slight_smile: !

Когда красиво (грамотно) говорят на родном языке :wink: - радует сердце

Поверьте - “природе” всё равно под каким вы флагом ходите и на каком языке общаетесь. :slight_smile:

Дзякуй за словы ў падтрымку нацыянальнага! Культура, душа… А я, гарадскі, напалову рускі, пачаў спрабаваць размаўляць па-беларуску пасля інстытуту, але ж беларускага асяродку вакол мяне не было і няма дагэтуль, таму мова мая шмат у чым недасканалая. Усё чакаю, калі ж прыйдзе час росквіту нацыянальнага… ды баюся, што гадоў ня хопіць чаканню. Асабліва, калі ізноў для “карысці справы” аб’яднаемся вакол рускай… ))

Каб была Рада пратэсту ці Рада пераменаў, трэба, каб дэмакраты аб’ядналіся. Я не бачу адзінства.
Як ні сумна, цяпер можа быць толькі адна пратэстная платформа для аб’яднання - дэмакратычная партыя на базе любой з існуючых раней апазіцыйных, якая дзейнічае ў фармаце выбараў у мясцовыя саветы.
Так - гэта небяспечна. Таму што ўсе нязгодныя будуць як на далоні. Зрэшты, тыя, хто падпісаўся за вылучэнне ў кандыдаты Ціханоўскага, Цапкалы, Бабарыкi - ужо ў спісах.
Але я бы пайшоў. Нават рызыкуючы дзяржпрацай.
Любыя рэпрэсіі супраць апазыцыйнай партыі будуць занадта разбураць апошнія рэшткі прыстойнасці, якія патрэбныя для прывядзення да ўлады Партыі народнага адзінства.
ПНА рыхтуе ўстаноўчы з’езд. І рыхтуецца да мясцовых выбараў.
Калі пачнецца ўдзел у падрыхтоўцы да выбараў ад дэмакратычных сіл?

Удзел у выбарах пад эгідай законаадступніка і ягоных выбарчых маніпуляцый, новых, калі яму спатрэбіцца бараніцца ад паразы, актаў гвалту?.. Перагортваем старонку, забываем гэтыя сем месяцаў і пачынаем жыць, падпарадкаваўшыся злачыннай уладзе?..
Нашы дэмакраты – гэта як былая шляхта: разумныя, прыгожыя, а дамовіцца між сабой перашкаджае ганарыстасць…
Партыя ў старым фармаце звычайна выглядае трыбунай аднаго ці групы разумнікаў, якія дэмакратычна слухаюць іншых, але паступаюць па-свойму…
Сённяшняя задача – адхіленне злачынцы ад улады. І рашаць яе толькі народнаму руху (якімі б недасканалымі пры гэтым ні былі кіраўнікі такога руху), а не абасобленай групцы людзей пад флагам партыйных лозунгаў, за падмену ці невыкананне якіх дзеячы партыі не панясуць аніякай адказнасці.

1 симпатия

Менавіта партыі аб’ядноўваюць людзей. Партыі, аб’яднаныя мэтай, ўтвараюць блок.
Ігнараванне выбараў ва ўмовах дыктатуры - галоўная памылка старой нацыяналістычнай апазіцыі. Таму яна не змагла ўзначаліць агульнанародны пратэст.
А ўдзельнікі выбараў-2020 змаглі.
Дэмакратычныя партыі Расійскай імперыі ўдзельнічалі ў легальнай працы Дзяржаўнай думы і таму змаглі скарыстацца крызісам лютага 1917 г.
Альтэрнатыва - паўстанне, грамадзянская вайна, партызанская вайна, індывідуальны тэрор, забойства Лукашэнкі і яго набліжаных. Мне не падабаецца. Шлях у нікуды

Альтэрнатыва (і яна ўжо гучала на Форуме) – народны рух (фронт), які таксама, як і партыі, мае свае дасягненні ў палітычнай гісторы планеты.
Раней грамадства было больш разнамасным. Сяляне, рабочыя, дробная буржуазія, інтэлігенцыя і г.д. мелі свае спецыфічныя інтарэсы, адстойваць якія не было каму, акрамя вылучэнцаў з шэрагаў названых груп, каторыя і стваралі “спецыялізаваныя” партыі для кансалідацыі сваіх прыхільнікаў на адстойванне групавых інтарэсаў. Зараз грамадства не такое пярэстае, таму партыі часцяком ня могуць паказаць прынцыповыя адрозненні адна ад адной, а бюракратычныя замашкі ва усіх іх практычна аднолькавыя.
Партыі павінны выспяваць з рознасці патрэбаў людзей. Аднак зараз патрэба адна і агульная – прыбраць з дарогі Злачынцу, для чаго не абавязкова адцягваць сілы і ўвагу грамады на партыйнае жангляванне. Нават пытанне развіцця краіны пасля сыходу Злачынцы – другаснае, хаця павінна абмяркоўвацца і часткамі галасавацца (на Вечы) ўжо сёння. Бо мы скачам зараз па кочках балота, і калі бачым толькі тую, якая патрэбная для чарговага кроку, а ня бачым перспектыву, то можам так і застацца ў балоце назаўжды!..
Шкада, што наш Форум пакуль далей размоў ня рухаецца!

любая спроба сабраць Народны фронт або Народны рух пацягне арышт яе ўдзельнікаў, калі нешта рабіць ўнутры Беларусі
партыйнае будаўніцтва і выбары - адзіны шлях прымусіць уладу цярпець апазіцыйную арганізацыю, а ў выпадку арышту значна больш шуму, чым пры узяцці адзiнага пратэстуна або члена нейкага Руху

Не было агульнанароднага пратэсту. Было толькі дэклараванне самымі свядомымі апанентамі ўлады альтэрнатыўных шляхоў развіцця краіны без унікнення ў жыццёва важныя людзям падрабязнасці.
Зараз саспеў народны пратэст, знайшліся новыя кіраўнікі пратэсту, але ніякага плану, як і раней, няма. Усё вырашаецца ў спешцы, хаатычна, па старых лякалах (як ідэя “элітарнага” партыйнага парламенту замест народнага веча-парламенту)… Але назад ужо не павернеш, трэба сціснуць зубы і працаваць на перамогу! Не павінна кучка “адстойных” кіраваць народам!

1 симпатия

Nekubrakov пишет об объединении демократов, а что такое демократия для Nekubrakov и его сторонников? Обратимся к первоисточникам, вернее Аристотелю, который определил демократию так: - это извращенная форма политики! Nekubrakov без разбору запихивает это слово куда не поподя, даже умудрился в свою конституцию вставить. Все, Аристотеля, вместе с Nekubrakov, благополучно забыли, да и история их ничему не учит, свежий например РБ: - на ваших глазах демократия 94г. плавно перетекла в диктатуру. Мы же вас предупреждали, сказал бы Аристотель!

1 симпатия

Думаю, слово “демократия” в политическом обиходе давно применяется в дежурном варианте, как когда-то раньше Программу КПСС и постановления съездов обязательно вставляли в любые научные работы по любым специальностям и направлениям. Поэтому приходится либо уточнять, какую именно “демократию” имеет в виду упомянувший её гражданин, либо не воспринимать упомянутое всерьёз… )

Если вы воспитаны на догмах марксизма-ленинизма и понятиях “демократии” как ее интерпретировали большевики, то флаг вам в руки! В политике, как вы говорите: “слово “…демократия” в политическом обиходе давно применяется в дежурном варианте” и подобные “дежурные” жонглирования этим понятием, за которым скрываются только вам известные замыслы приводит к крови, геноциду и диктатурам.

вт, 16 мар. 2021 г. в 11:43, Алесь через Беларуский демократический форум <belarusforum@discoursemail.com>:

Дзякуй! Считал бы Вас правым в Вашем мнении. Но изысканное лицемерие, продажность западных политиков-демократов никто ещё не отменял (почему и не верю в “обычный” парламентаризм, а верю в вече-парламенаризм). Третий пакет санкций против беларусской власти получился пшиком не по этой ли причине?.. Денежные интересы европейских парламентариев перевесили кровь беларусского народа… Я не оправдываю коммунистов, но и их западные оппоненты не святее. Они стоят друг друга. Уж не будем в связи с этим копаться в истории…